Jeżeli patrzysz na to zdjęcie i zastanawiasz się co to jest, odpowiedź brzmi:To moja noga.
Pod koniec kwietnia tak właśnie ona wyglądała — złamany piszczel i kość strzałkowa.
A żeby tego było mało, po zrobieniu RTG lekarze powiedzieli że nogę trzeba będzie operować.Diagnoza?
Nawet pół roku o kulach, rok powrotu do sprawności (o ile w ogóle noga wróci do pełnej sprawności).Mój świat się zawalił.
Zero treningów, zero aktywności, zero życia jakie zawsze prowadziłem.
A na dodatek przepadły mi wakacje w Miami, które miałem opłacone…
Miesiąc leżenia plackiem, bez ruchu, psychiczny zjazd — pierwszy raz w życiu zobaczyłem odkładającą się oponkę na moim brzuchu.
Ale, zdrowy organizm + mocna suplementacja spowodowały że po niecałych dwóch miesiącach zacząłem chodzić.Mogłem zacząć wracać do normalności.
Czy złamana noga pokrzyżowała mi plany?
Oczywiście.
Ale czy to powód żeby zarzucać wszystko i nie robić nic?
Nie mogę trenować tak jak trenowałem – nie mogę ćwiczyć na wolnych ciężarach z takim obciążeniem jakiego używałem przed złamaniem, nie mogę też robić ukochanych martwych ciągów.Czy w takim razie przestałem ćwiczyć?
Nie.
Robię to co mogę!
Uważam że od doskonałości lepsza jest konsekwencja — nie mogę zrobić najlepszego treningu, ale mogę iść zrobić trening taki, który jest możliwy w danej sytuacji i to jest najważniejsze.
Dzięki temu dalej pozostaję aktywny, pracuję nad swoim ciałem w sposób, na który pozwala mi sytuacja.Jaki z tego wniosek?
Rób to co możesz robić w danej chwili, a nie czekaj na idealne warunki i idealny moment!
Graj tymi kartami, które masz w rękach, nie czekaj na idealne rozdanie bo prawdopodobnie takiego nie będzie — zawsze znajdzie się jakieś „ale”.
Może dzięki temu nie uzyskasz od razu idealnych efektów, ale na pewno zrobisz coś co przybliży Cię do celu, a dzięki takiemu podejściu będziesz budować coś co ma najpotężniejszą moc sprawczą.
NAWYK Good luck!
